 |
 |
|
| Ervaring partner met gokverslaving en verslaafd aan gokken: 24 uur per dag bezig met gokken. |
|
|
 |
Het begon allemaal met het af en toe kopen van een kraslot, maar tot een half jaar geleden nam zijn verslaving ernstige vormen aan.
Zijn vriendin liet hem inzien dat hij verslaafd was. Lees hier zijn verhaal.
Op de middelbare school is het eigenlijk begonnen.
Ik ging vaak na schooltijd met de jongens uit de klas naar de snackbar.
Daar stond een fruitautomaat waar ik af en toe wat geld in gooide.
De eerste paar keer won ik bijna niets.
Winst kon je het niet echt noemen.
Maar de spanning dat ik wat zou kunnen winnen bleef bij mij aanwezig.
Ik ging eigenlijk nooit meer naar huis zonder dat ik even had gegokt.
In het begin kon ik het nog wel in de hand houden.
Ik woonde nog thuis en had als vijftienjarige niet echt veel geld te besteden.
Ik maakte ook afspraken met mezelf over het bedrag wat ik mocht vergokken en hoe lang ik achter de kast mocht zitten.
Toen ik nog thuis woonde moest ik op een bepaalde tijd thuis zijn. Hierdoor kon ik gelukkig niet te lang blijven gokken. |
|
|
| Pas toen ik op mezelf ging wonen begon het gokken ernstige vormen aan te nemen.
Later kocht ik namelijk ook krasloten.
Meteen vier of vijf tegelijk, zodat mijn win kans groter zou zijn.
Hiermee heb ik vaak wat gewonnen. Kleine bedragen, dat wel ja.
En als ik dan wat won, kocht ik van dat gewonnen geld direct weer nieuwe loten of ik vergokte het in de automaat.
Ik kwam in een vicieuze cirkel terecht.
Ik stopte bijvoorbeeld niet met gokken als ik geld won.
De kick werd alleen maar groter en ik wilde alleen maar meer geld winnen. |
|
|
| Ik speelde ook vaak tegen vrienden.
Het ging erom wie het meeste geld wist te winnen in een zo kort mogelijke tijd.
Omdat je van een gokkast nooit weet wanneer het geld wordt uitgekeerd, bleven we dus steeds langer gokken.
We gooiden er steeds meer geld in.
De ene keer wonnen we alles terug, sommige dagen hadden we zelfs winst.
De kick van het geld winnen zorgt er voor dat je de volgende keer weer gaat gokken om weer zo veel geld te winnen. |
|
| Ik heb wel eens periodes gehad dat ik wilde minderen of zelfs helemaal stoppen met gokken.
Ik nam bijvoorbeeld expres geen kleingeld mee als ik ergens heen ging.
Later had dit geen zin meer, want ik leende het dan weer van iemand en zo begonnen bij mij de schulden hoog op te lopen.
Ik vond het moeilijk om in de stad te lopen zonder dat ik zou gaan gokken.
Iedere keer 'kriebelde' het bij mij en wilde ik weer een gokje wagen.
Ik was er echt 24 uur per dag mee bezig.
Ongeveer een half jaar geleden heeft mijn vriendin mij laten inzien dat ik niet goed bezig was.
Mijn schulden liepen enorm op. |
 |
|
|
| Ik sliep nauwelijks, ging bijna niet meer naar mijn werk en zag mijn vrienden ook bijna niet meer.
Ik was alleen maar met gokken bezig.
Mijn vriendin heeft me meegenomen naar een praatgroep: een soort Anonieme Alcoholisten maar dan voor gokverslaafden.
Daar kwam ik in contact met andere gokverslaafden.
Ze leerden mij inzien dat gokken ook een verslaving is, want dat zag ik zelf dus niet.
Ik ontkende het voor mijn omgeving en wilde er niets van weten.
Verslaafd aan gokken? Dat zou mij niet gebeuren! Maar ik was het dus wel. |
|
| Inmiddels ben ik een half jaar verder.
Ik vind het nog steeds moeilijk om niet te gokken.
Af en toe kriebelt het nog wel eens en krijg ik drang om naar een gokhal te gaan.
Ik bel dan een vriend die ik via de praatgroep heb ontmoet.
We hebben veel steun aan elkaar en praten veel over onze verslaving.
Ik vraag me nu wel eens af of ik wel echt gelukkig was achter de kast.
Voor mij waren het eigenlijk de momenten dat ik niet na hoefde te denken, dat ik kon vluchten voor mijn problemen.
Het gaat nu wel beter. Ik ben al een paar maanden clean.
Ik hoop dat ik ooit de gedachte dat ik moet gokken kan doorbreken.
Ik ben op de goede weg, maar ben er nog lang niet. |
|
|
