|
|
 |
 |
|
| Mijn partner is een drugsverslaafde en verslaafd aan drugs: Verslaafd aan een verslaafde. |
|
|
 |
Ik was nog maar vijftien jaar oud toen ik hem leerde kennen.
We trouwden toen ik 25 jaar was en kregen samen een dochter.
Het lijkt het bekende verhaal: Verliefd, verloofd, getrouwd, kindje en gelukkig.
Het liep anders:
Hij raakte verslaafd aan de heroïne en cocaïne.
Mijn leven en dat van mijn dochter werd een hel.
Buiten de geestelijke vond er ook lichamelijke mishandeling plaats op de momenten dat hij drugs
nodig had. Hij was verslaafd, maar meer nog, ik was het ook: Verslaafd,
maar dan aan een verslaafde!
Voor de buitenwereld had ik een masker op, maar van binnen schreeuwde ik het uit van pijn en verdriet.
Wat moest ik doen of waar moest ik naar toe?
Tegenwoordig zijn er veel mogelijkheden om te weten te komen waar je hulp moet zoeken.
Vijfentwintig jaar geleden was dat wel anders.
Ik schaamde me om met dit alles naar buiten te komen.
Ik ben en blijf van mening, dat in ieder mens het goede zit en dat je niet zomaar verslaafd raakt.
Dus je blijft in de hoop dat de verslaving zal stoppen. |
|
|
| Helaas bleek dit voor mij een illusie.
Hierdoor raakte ik nog verder verstrikt in de verslaving, met alle gevolgen van dien: schulden, geen eten voor jezelf en voor je kind. |
|
|
| Je vervalt van het één in het ander:
Ik ging liegen en bedriegen.
Zelfs mijn lieve ouders, familie en vrienden bedroog ik om geld.
Is dit niet hetzelfde gedrag als van een verslaafde?
Sterker nog: ook ik was verslaafd, zoals gezegd: Aan een verslaafde.
Mijn lieve dochter bevond zich in een situatie, waar ze niet om gevraagd had.
Een situatie met onuitwisbare gevolgen! |
|
| Als moeder had ik beter moeten weten.
Maar uit angst voor de bedreigingen en niet wetend hoe ik hier uit moest komen, heeft het toch nog zes jaar geduurd, voordat ik de stap durfde te zetten om bij hem weg te gaan.
Schuldgevoelens zullen er zeker bij de vader van mijn dochter geweest zijn.
Maar zeker ook bij mij en zijn er soms nog.
Triest genoeg is hij ongeveer een jaar later overleden door een overdosis.
Misschien denkt u nu: Gelukkig, dat ze nu verder kon gaan met haar leven, samen met haar dochter.
Dat was min of meer ook zo, totdat ik opnieuw een man leerde kennen.
Een lieve man, die voor mij en mijn dochter wilde zorgen.
We trouwden, maar na enkele jaren begon de geschiedenis zich te herhalen.
Had ik dan niet geleerd heel erg kritisch te zijn?
Ja, deze man was juist anti drugs en alcohol.
Juist van hem had ik nooit gedacht, dat hij ooit zou gaan gebruiken.
En toch...in de loop der jaren ging ook deze man gebruiken.
Ook hij raakte verslaafd.
Mijn wereld en dat van mijn dochter stortte helemaal in. |
 |
|
|
| Weer liet ik mijn hart spreken: zijn goedheid, de oorzaak van zijn gebruik en mijn huwelijksbelofte waren redenen voor mij om bij hem te blijven.
Toch bleek ik, achteraf bekeken, niet voldoende afgekickt te zijn van de verslaving aan een verslaafde.
Alles wat er tijdens mijn eerste huwelijk was gebeurd, heb ik meegenomen en dacht ik: Ik red het wel.
Dit is natuurlijk een leugen.
Alléén zal je het nooit redden!
Gelukkig heeft hij na enkele jaren wel de keuze gemaakt om te stoppen.
Hij is afgekickt en nu alweer een aantal jaren clean.
Door alles wat er tijdens zijn verslaving is gebeurd, heeft ook dit huwelijk helaas geen stand gehouden.
Ik was verslaafd aan een verslaafde.
Hij kickte af, was in behandeling, maar ik bleef dezelfde. |
|
| Nu drie jaar later kan ik zeggen, dat ik dankzij wijsheid en ook lieve mensen om me heen, langzaam aan ook clean aan het worden ben.
Ik wil iedereen door dit verhaal laten weten wat verslaving met je kan doen en wat de gevolgen ervan kunnen zijn. |
|
|
|
