|
|
 |
| Ervaring met: Leven met schulden of financiële problemen: Ongewenst zwanger en geldproblemen. |
|
|
 |
Het is heel makkelijk om allemaal lelijke dingen te zeggen over wat ik kwijt wil, maar een ieder die denkt dat ik dit zo maar zou doen, zou toch beter na moeten denken.
Ik zal het even uitleggen.
Met mijn vorige partner wilde ik heel graag een kindje.
We hebben het ruim 2 jaar geprobeerd.
Ik ben bij de gyn geweest en geen aanwijsbare redenen waardoor ik niet zwanger kon worden.
Uiteindelijk is deze relatie stuk gegaan.
Ik heb iemand leren kennen en gezien ik dacht dat ik niet zwanger kon worden en hij zei geen kinderen te kunnen verwekken, hebben we het zonder voorbehoedsmiddelen gedaan.
We hadden ons beiden al laten testen op soa's, dus dat was het probleem niet. |
|
|
| Je voelt het al... de eerste keer was ik spontaan zwanger.
Ik kon het niet geloven en ook al was onze relatie nog zo pril, ik was er blij mee, tot ik zijn reactie hoorde.
Hij wilde dat ik het weg liet halen.
Hij vond dat ik onze relatie geen kans gaf door hem hiermee zo voor het blok te zetten.
Mijn eerste reactie was namelijk om het te houden. |
|
|
| Ik kan toch geen levend wezen weg laten halen.
Onze relatie is inderdaad stuk aan het gaan, ik probeer het nog, maar hij houdt alles af.
Hij wil gewoon niet eens in de buurt komen omdat hij weet dat als hij over mijn buik zou gaan hij zich zou realiseren dat dat ook zijn kindje is en ik denk gezien zijn geschiedenis wil hij er gewoon op geen enkele manier er aan hechten. |
|
| Maar wat nu....ik ben door omstandigheden mijn baan kwijt, heb een uitzicht op behoorlijke schulden en wie gaat iemand in dienst nemen die zwanger is?
Mijn uitkering ben ik kwijt geraakt en wat ik ook probeer, ik heb er geen recht meer op.
Volgende stap is dus mijn huis verkopen en daar sta ik dan... zwanger, moederziel alleen en op straat.
De tranen schieten aan alle kanten uit mijn ogen, maar ik zie geen andere uitweg meer.
Misschien gebeurd het alleen in films, maar ik zit er dus aan te denken om mijn kindje ter adoptie aan te bieden in ruil voor geld zodat ik mijn problemen kan oplossen en wellicht weer opnieuw kan beginnen.
Het idee op zich is bespottelijk, ik die zo graag een kind wilde, maar ik wil gewoon geen kind op de wereld zetten terwijl alles uitzichtloos is.
Abortus kan ik gewoon niet over mijn hart verkrijgen, het gaat echt niet.
Ik ben al bij een abortuskliniek geweest, maar hoe ik ook verder wil zonder kind, ik kan het zomaar weg laten zuigen.
Ik besef dondersgoed dat het heel moeilijk zal worden om afstand te doen. Ik ben geen puber die zich dat soort dingen niet realiseerd. |
 |
|
|
| Maar ik zie abortus als moord en daar zal ik nog slechter mee overweg kunnen.
Ben ik de enige idioot die dit in mijn hoofd haalt, of zijn er mensen die dit daadwerkelijk gedaan hebben? |
|
|
|
