|
|
 |
| Ik word lichamelijk en geestelijk mishandeld door vriend, partner, echtgenoot, vrouw, man of echtgenote. |
|
|
 |
Hallo, iedereen.
Ik ben 19 jaar en heb nu ong. anderhalf jaar een vriend.
Toen we verliefd op elkaar werden was het echt perfect. Hij was alles wat ik wou.
Alles was zo mooi en perfect. Hij was een schat. Hij had niet één minpunt.
Naarmate we langer bij elkaar waren, begonnen zoals in iedere relatie, wat problemen. Jaloezie, onzekerheid etc.
We hebben heel lang lopen kloten maar het kwam altijd weer goed en er was nooit echt iets ernstigs of zo.
Ik weet van mijn vriend dat hij heel erg onzeker is over zichzelf en altijd bang dat hij geen goede vriend is, of in ieder geval geen goede persoon.
Hij heeft een rotte thuissituatie al zijn hele leven en is door zijn ex vriendin in de zeik genomen.
Hij wordt nooit gecomplimenteerd als hij iets goed doet en ja, hij is nogal gevoelig en onzeker en pakt dingen dus vaak verkeerd op. Terwijl een ander zich niet eens bewust is van dat die iets fout zegt.
Door dit alles is hij dus heel onzeker over zichzelf en wil steeds ook niet meer leven. |
|
|
|
| Ik heb hem altijd gesteund en altijd gezegd hoe goed hij voor me was.
Maar helaas, zijn onzekerheid kon ik niet overwinnen.
Door zijn ex is hij nu bang dat ik hetzelfde met hem zal doen.
En er zijn nog wat meer dingen gebeurd in onze relatie die het niet veel goeds gedaan hebben.
Liep al enige maanden niet lekker, maar sinds de jaarwisseling is het echter echt omgeslagen.
Hij is veranderd in een monster.
Nou ja, niet totaal maar het komt met vlagen.
Hij verdenkt me steeds van de gekste, paranoia dingen.
Zoals vreemdgaan etc. Terwijl hij ook weet dat ik dat nooit zou doen. Dat zegt hij zelf. |
|
|
Het ene moment vertrouwt hij me, en het andere moment ben ik ineens een slet en een hoer.
Terwijl ik altijd alles voor hem en doe, en alles laat, wat hij niet wil.
Van lieverlee is hij mijn leven gaan domineren.
Ik ben zo stom geweest om het allemaal te laten gebeuren, maar ik dacht dat het zou helpen als ik een beetje toegaf aan zijn onzekerheid, om zijn vertrouwen te winnen.
Ik wilde hem laten zien dat ik wél te vertrouwen was en die dingen voor hem over had.
Ik dacht - als ik dat eenmaal heb bewezen - dat dan dat gespannen sfeertje van lieverlee wel zou ophouden en uiteindelijk alles zou goed komen.
Als ik maar liet zien dat ik gewoon alles voor hem over had en altijd naar hem luisterde als hij iets niet wilde.
Maar het is niet minder geworden, maar juist erger. |
|
| Ik mag helemaal niks meer.
Ik mag nooit meer het huis uit.
Niet meer met mensen praten, zelfs niet met mijn familie.
Ik mag geen studie meer volgen. Ik mag geen plezier meer hebben.
Ik mag niets meer.
Ik wordt helemaal in een hoekje gedrukt.
En als ik ook maar één keer per ongeluk iets van die dingen toch doe, dan scheld hij me helemaal verrot.
En ben ik een slet ben en nog van alles en nog wat. Hij wordt dan gek.
Hij heeft het liefst dat hij me 24 uur per dag kan controleren. Ik voel me doodsbenauwd en achtervolgt.
Hij controleert me dag en nacht.
Hij staat overal steeds op me te wachten, en hij blijft me bellen en sms'en. |
 |
|
|
|
Hij scheldt me uit, en slaat me ook regelmatig als we ruzie hebben en ik probeer wanhopig hem tot bedaren te brengen.
Hem te laten inzien dat waar hij nu mee bezig is nergens op slaat.
Maar dat resulteert alleen maar in nog meer ellende.
Hij bedreigt me zelfs met de dood als ik bij hem weg ga.
Ik voel me nergens meer veilig, zelfs in mijn eigen huis niet.
Hij heeft hier al zo vaak aan de deur gestaan en me klappen verkocht als ik in zijn buurt kwam, omdat ik dan weer eens iets gedaan had wat "niet mocht".
En het erge is, dat hij zelf niet meer doorheeft waar hij mee bezig is.
Hij is totaal de kluts kwijt. Achteraf heeft hij dan steeds spijt.
En maakt het dan weer goed met me. En beloofd het niet meer te doen, en dan gaat het weer 2 weken goed.
En dan is hij echt lief.
Want doet hij écht zijn best. Want dat merk ik. En daarna gaat het toch weer fout.
Ik had nooit verwacht in een dergelijke situatie/relatie als deze te komen.
Echt nooit. Dat was een ver van me bed show.
Maar nu is het echter en angstaanjagender dan ooit.
En dan te bedenken dat hij ooit zón perfecte jongen was, zo lief. En zo beschermend, teder en liefdevol.
Die jongen zit nog steeds in hem, maar het lijkt wel of hij een gespleten persoonlijkheid heeft ontwikkeld. |
|
 |
Het ene moment is hij die lieve schat en het andere moment die gestoorde gek.
Ik snap er niks meer van. Ik hou inmiddels al niet meer van hem, maar ik heb wel medelijden met hem.
Probleem is dat we allebei nog thuis wonen, dus we moeten opletten met de omgeving.
Ik wil niet dat iemand er achter komt.
Ik heb al meerdere malen gevraagd of hij hulp wil zoeken, maar ook om deze reden kan dit niet.
Want anders komt de familie er achter.
Ik durf niet bij hem weg te gaan, want als ik dat doe vermoord hij me.
Dat heeft hij al zo vaak gezegd. Als ik, hem in een dergelijke woede aanval, maar enigszins het idee geef dat ik weg wil, vliegt hij me aan. |
|
|
| En ik zie de onzekerheid dan in zijn ogen.
De paniek. Hij zegt steeds dat hij zoveel van me houd en me niet kwijt wil, maar ik snap niet waarom hij me dan zo ongelukkig maakt.
Wat denkt hij hiermee te bereiken? Volgens mij weet hij het zelf niet.
Ik durf hem ook niet aan te geven bij de politie o.i.d. omdat ik zijn leven niet wil ruïneren.
Ik wil hem niet voor schut zetten bij alles en iedereen.
Hij zou dan nooit meer een kans krijgen tegenover de omgeving.
Bovendien schaam ik mezelf ook ervoor, dat ik mezelf dit heb laten overkomen.
En ik zie de onzekerheid dan in zijn ogen.
De paniek. Hij zegt steeds dat hij zoveel van me houd en me niet kwijt wil, maar ik snap niet waarom hij me dan zo ongelukkig maakt.
Wat denkt hij hiermee te bereiken? Volgens mij weet hij het zelf niet.
Ik durf hem ook niet aan te geven bij de politie o.i.d. omdat ik zijn leven niet wil ruïneren.
Ik wil hem niet voor schut zetten bij alles en iedereen.
Hij zou dan nooit meer een kans krijgen tegenover de omgeving.
Bovendien schaam ik mezelf ook ervoor, dat ik mezelf dit heb laten overkomen. |
|
| Jolanda: Onze deskundige |
|
Ondanks dat je aangeeft dat je hem niet wil ruinieren door te gaan praten met anderen of hem aan te geven bij de politie.
Of ook maar bij hem weg te gaan, vind ik toch dat je al je krachten die je nog hebt bij elkaar moet rapen en vertrekken.
Iemand te zoeken die je toch in vertrouwen kan nemen en daar gaan praten.
Het leven wat je nu leid is geen leven maar een ware hel.
Welk excuus hij ook aandraagt, zijn gedrag is geen excuus.
Hij kan wel degelijk iets aan zijn gedrag veranderen, als hij maar wil. Gedragstherapie is een optie.
Maar jij kunt ook wel wat hulp gebruiken via therapie. Bij jou merk ik duidelijk een stelling.
"Als hij maar gelukkig is".
Ga er eens aan werken dat jij gelukkig word en je eigenwaarde en zelfrespect weer terug krijgt.
Want zoveel is daar niet meer van over. Besef dat deze man ziek is en alle hulp kan gebruiken die er maar geboden kan worden.
Op onze website vindt je, onder de rubriek handige links, websites die gespecialiseerd zijn, en veel informatie bieden, over het onderwerp mishandeling.
Op deze websites vind je onder andere adressen en telefoon nummers van hulpverlenende instanties die voor jou van belang zijn.
Maak er gebruik van voordat je hele leven verwoest is. |
|
|
|
|
|
